Vriendelijkheid, rust, aandacht en een echt gesprek

“Ik werk nu drie jaar als receptioniste én administratief medewerkster bij KliniekTwente, en ik zit hier helemaal op m’n plek. Mijn doel is om mensen vriendelijk te ontvangen, gerust te stellen en een zekere rust uit te stralen. Wat je uitstraalt, krijg je terug. We doen het hier echt samen: doktersassistenten, artsen, receptie, vrijwilligers—iedereen. Van die samenwerking krijg ik energie, en patiënten laten vaak merken dat ze daar blij mee zijn. 

Mijn achtergrond helpt. Ik was vroeger ziekenverzorgster; het contact met mensen trekt me gewoon. Ik heb ook een tijd als bloemenbindster gewerkt—mooi vak, maar ik miste de zorgkant. Bij de kliniek begon ik als receptioniste, hier heb ik meerdere administratieve werkzaamheden bijgekregen. Vaak ben ik het eerste gezicht dat iemand ziet binnen de kliniek. Dat is een verantwoordelijkheid én een kans. Voor mij hoort daarbij: luisteren, iemand echt zien, zorgen dat je deskundig helpt en altijd respectvol blijft. 

De sfeer bij KliniekTwente? Lekker laagdrempelig. Korte lijntjes, snel schakelen, elkaar helpen. Dat maakt dat ik rustig kan blijven en mensen de tijd kan geven. En ja, ik hoop dat receptionisten blijven bestaan. Automatisering is prima, zolang het niet ten koste gaat van menselijk contact. Een aanmeldzuil kan handig zijn, maar is vaak onpersoonlijk. Veel patiënten willen juist even die warme ontvangst en een echt gesprek. 

Wat veel mensen niet over mij weten: dat ik een motorrijbewijs heb.   

In mijn werk wil ik vooral betrouwbaar en integer zijn. Mensen mogen iets in vertrouwen bij me neerleggen. Ik laat me niet snel opjagen, ik relativeer veel en als er iets schuurt, maak ik het bespreekbaar. 

Patiënten die bij Kliniek Twente binnenkomen moeten zich bij ons gehoord en gezien voelen. Als we dat samen voor elkaar krijgen—team, patiënt, iedereen—dan ga ik met een goed gevoel naar huis.”