Veranderingen in de zorg

Vandaag las ik een mooi artikel in het blad Flow (een verjaardagscadeautje van een vriendin).

Tegenslag is onderdeel van het pad naar geluk. Ik wens je veel tegenslag, zegt de bekende onderzoeker en filosoof Ties van der Werff. Het klinkt erg negatief. Maar juist door tegenslagen groei je als persoon.

Kijk op Instagram, het staat vol met prachtige vakantiefoto’s, wonderschone (bewerkte) foto’s, strandfoto’s. Alsof alles perfect is, een sprookjes wereld, alsof het leven perfect is.

Dit speelt ook mee dat de zorgkosten alleen maar stijgen en de zorgpremie steeds hoger wordt.

• In de rijkere landen heeft 1 op de 2 mensen een psychische diagnose. In de armere landen is dat 1 op de 4. Een van de oorzaken is dat men denkt dat het leven maakbaar is. Je moet aan zoveel eisen voldoen, om je ideaalbeeld te realiseren. Lukt dit niet dan kan er met een psychische diagnose de oorzaak van falen buiten jezelf gelegd worden.
• De stijgende zorgkosten hebben ook te maken met welvaart. We hebben een hogere kwetsbaarheid en lagere weerbaarheid. In onveilige landen gedragen mensen zich vrijer. Bijvoorbeeld in India, lopen kinderen van 10 jaar ‘s nachts nog over straat omdat ze naar hun werk moeten. In Nederland is dat ondenkbaar. Terwijl hier de straten verlicht zijn, de fietspaden duidelijk zichtbaar zijn etc. Wat in India gewoon is, is hier ongewoon. Ik heb destijds ook die enorme cultuurshock ervaren.
• Op mijn poli komen vaak mensen die een cosmetisch storende moedervlek op hun gezicht hebben. Ze vinden dit niet mooi en willen ervan af. De boodschap dat dit niet vergoed wordt, maakt veel mensen boos. De zorgvraag veranderd steeds meer. Cosmetiek neemt een steeds grotere rol in. Afgelopen week had ik een patiënt die niet meer terug wilde komen, omdat hij bij thuiskomst erachter kwam dat er nog wat bloed in zijn gehoorgang zat (na een ingreep bij het oor). Het vertrouwen zou daarom weg zijn? Het litteken is fraai, de tumor is goed behandeld. Maar dit zorgde voor een vertrouwensbreuk. En dat terwijl we allemaal zo ons best doen en zeker deze patiënt niet expres met bloed in zijn oor naar huis lieten gaan.

Hoe kunnen we de stijgende zorgvraag doorbreken? Ik denk dat preventieve gezondheidszorg een steeds grotere rol gaat krijgen. Mensen zelf verantwoordelijk maken. Dit is bijvoorbeeld iets wat we willen bereiken op de eczeempoli. Zelfredzaamheid, mensen instrueren wat te doen bij een uitbraak van eczeem.

Ik verwacht dat ziektekostenverzekeraars de pakketten verder gaan uitkleden. Er gaat veel veranderen in de zorg. Of het beter gaat worden, dat is altijd de vraag. Willen we de zorgkosten structureel verlagen, dan zouden er bijvoorbeeld meer one stop poli’s moeten komen en een verschuiving van specialisten uit het ziekenhuis naar grotere gezondheidscentra. Ik kan uren praten over kostenreducties zonder af te doen aan kwaliteit…