Mensenwerk

Het is druk in de praktijk. Je ziet dat de zorg steeds meer veranderd. We zien veel meer patiënten met cosmetische hulpvragen. Met name jonge mensen waarbij alles perfect moet zijn. Patiënten die soms boos zijn, als een en ander niet vergoed wordt. Beste mensen… helaas kunnen wij daar ook niets aan doen!

Het vergoedingssysteem is raar! Maar goed, nicht ergern, nur wundern. Ik zou er een boek over kunnen schrijven. Waar ik ook een boek over zou kunnen schrijven zijn de geweldige anekdotes van patiënten. Ik houd van contact met de medemens. Ik maak wat mee op een dag. Geweldig hoeveel humor ik meemaak, maar ook hoeveel verdriet. Maar ook de oprechte verhalen, wat ik dagelijks hoor. Het raakt me.

Deze week was ik zo geraakt door een huilende moeder die zich grote zorgen maakt over haar dochter. Haar dochter heeft veel medische diagnoses gekregen de laatste jaren. Maar geen een arts neemt haar serieus. Ze kan geen gewoon leven meer leiden, kan weinig en zit soms in een rolstoel als ze erop uit willen. Ze kachelt achteruit en na verontrustende radiologische onderzoeken is het maanden wachten voordat ze een medische specialist ziet voor verder onderzoek.

Je zien en gehoord voelen, daar draait het om. Precies dat vertelde deze moeder me. Ik was de eerste arts, die doorvroeg wat het met haar deed en open vragen stelde. Ze vertelde het vermoeden te hebben, dat het woord hypochonder in haar status moest staan. Iets wat ze niet is. Heftig!

Toch verandert de medische zorg. B.v. mensen die gerust in het weekend om 7 uur ‘s ochtends bellen voor iets wat zeker weken/maanden had kunnen wachten. Dwingende, boze mensen te over. Mensen die uit hun slof schieten als de poli 20 min uitloopt. Maar ook mensen die onderzoeken eisen (bijna iedereen associeert een eczeem met een allergie). Mensen die boos worden als ik een litteken niet weg kan halen! Of mensen die boos worden als je een zalf voorschrijft en met 1 pilletje van hun probleem af willen zijn.

Recent had ik een vrouw die 50 min te laat kwam en de keer ervoor niet kwam opdagen. Ze was zo boos, dat ze moest wachten (Ik zou blij zijn dat ik alsnog gezien kon worden). Of de man die boos werd, omdat hij de schurft medicatie zelf zou moeten betalen. Waar gaat dat naartoe?

Maar andersom kan het ook. Deze week hadden we een (gepensioneerde) vrouw, waarvan de operatie last minute niet door kon gaan. Ze was zo begripvol, ongelooflijk. We vonden het zo vervelend voor haar. Zo knap hoe ze reageerde.

Tja, het blijft mensenwerk. We werken als team ongelooflijk hard om iedereen van de beste zorg te voorzien. De service bij ons is boven gemiddeld. We streven naar perfectie. In de kwaliteit lukt dit goed (10 met een griffel wordt nooit gegeven). We zijn de BEST BEOORDEELDE (DERMATOLOGISCHE) KLINIEK!!! En dan nog…. Lees je de meest vreselijke google recensies met veelal onzin verhalen. Gelukkig staan er ook vele goede tussen. Nicht ergern, nur wundern.