Verantwoordelijkheid

Arts zijn, brengt grote verantwoordelijkheid en onzekerheden met zich mee. Huisartsen hebben veel te maken met onzekere factoren. Respect voor dit specialisme!

Qua zekerheid, daar groei je wel in gedurende de opleidingsjaren, wordt altijd gezegd. Dermatoloog worden is een hele lange weg. Mijn oudste zoon (11 jaar) zegt al jaren dat hij mijn praktijk wil overnemen. Ik zie hem dit ook werkelijk doen! Maar hem uitleggen, hoelang hij dan nog naar school mag, komt bijna ongeloofwaardig over.

Best gek… veel aan het werk, dag en nacht bereikbaar, vakanties zijn een crime qua organiseren (dit jaar geen geregel ofwel geen vakantie). Een dagje naar het pretpark… dan moet er van alles geregeld worden, zodat de bereikbaarheid gewaarborgd blijft. Maar inderdaad ik ben nog nooit zo gelukkig in mijn vak geweest. Waarschijnlijk voelt hij dit laatste.

Na mijn geneeskunde opleiding van zes jaar tot basisarts, kun je niet gelijk door om dermatoloog te worden (nog een vijf jaar). Je komt er niet zomaar tussen. Je moet echt jaren werken, voordat je in opleiding komt, als je dit überhaupt al lukt. Ik ben in de tussentijd gecertificeerd SEH arts geweest. Een totaal ander specialisme, maar zo’n vooropleiding is altijd een pre voor iedere arts. IC, CCU, SEH zijn mijn werkplekken geweest. Tja dat waren andere tijden. Leerzaam dat zeker, adrenaline vakken noem ik het ? Deze leerzame tijd had ik voor geen goud willen missen. Het paste me zeker, vond het geweldig (maar dan wel voor een korte periode). Ik kan veel leuke, maar ook verdrietige en ontroerende verhalen erover vertellen.

Het leren omgaan met onzekerheden, blijft soms moeilijk. Ik denk dat bijna iedere arts dit zo ervaart. Er rust een grote verantwoordelijkheid op je schouders. Soms komen collega’s stoer over, anderen leken een behoorlijke eigendunk te hebben. Leek het… veelal is dit niet waar.

Ik denk dat het allerbelangrijkste in je vak is, je eigen grenzen te kennen. Een collega mee laten kijken, is ook een kracht. Eerlijk zeggen als je iets niet weet, is juist een kracht en geen zwakte (persoonlijke mening). Dit komt over alsof ik het allemaal wel weet, maar natuurlijk worstel ik hier wel eens mee.

Onzekerheid, inmiddels kan ik daar beter mee omgaan. Niemand is perfect, ook al streef ik er altijd naar. Ik weet dat ik meer dan een gemiddeld persoon mijn best doe om het goed te doen. De acceptatie dat iedereen fouten maakt is er. Maar de kunst is daarvan te durven leren. Kwetsbaar… zeker! Een mooie eigenschap als je dat kunt en durft zijn.