Verkeerde diagnose…
Tuurlijk gebeurt het wel dat ik niet gelijk een diagnose weet en mijn collega het wel gelijk ziet! Hier leer ik juist van.
Maar ook andersom gebeurd… dan zie je ineens iets wat een collega niet gezien heeft.
Een tijd geleden werd ik in mijn dienst gebeld door een dienstdoende internist. Een patiënt van mijn collega zou al bijna 1 jaar een gordelroos hebben. Hij werd in Almelo gezien op de spoedeisende hulp (SEH). Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. En inderdaad zat deze man vol wonden, het was best een indrukwekkend huidbeeld. Ik zag zijn nagels, waarbij ik allemaal oud bloed onder alle nagels kon zien. Ook de vorm van de wonden verraadde het vele krabben.
Ik voelde dat meneer verdrietig was. Gelukkig had ik alle tijd voor deze man tijdens de weekenddienst. Ik begon te praten over wat ik zag, en benoemde hoe erg dit voor hem moest zijn. Ik nam hem mee naar de lege poli dermatologie, weg van de drukke SEH. Tijdens deze wandeling met meneer in de rolstoel (hij was alleen naar de SEH gekomen) sprak hij zijn zorgen uit. Ik schonk voor ons beiden koffie in en begon het gesprek. Vaak heb je patiënten die je nooit meer vergeet, zo ook deze man. Ik was onder de indruk hoeveel hij heeft meegemaakt. De dood van zijn vrouw was de druppel. Het krabben zorgde voor fysieke pijn en verdrukte zijn psychische pijn. Binnen 1 week waren de wonden dicht, door goede psychische ondersteuning van de medisch psycholoog. De herpes kweek die op de SEH was afgenomen door de internist was negatief, ofwel meneer had geen gordelroos.
Niet lang daarna zag ik meneer weer. Hij had een afspraak gemaakt ter controle van zijn wonden….
Ik zag zijn naam op de polilijst staan de dag voor zijn bezoek. Het hield me bezig, wat zou er aan de hand zijn? Daar zat hij de volgende dag, met een doos chocolade… . Hij vertelde me dat hij vaak moest denken aan dat open eerlijke emotionele gesprek, wat we destijds hadden gevoerd. De tijd die ik voor hem nam, een luisterend oor, je gehoord voelen…
Alle wonden zijn dicht. Alleen enkele littekens, waar hij zich niet zo aan stoorde, waren nog zichtbaar. Hij wilde me laten weten dat het weer goed met hem gaat en dat hij weer een gelukkige toekomst ziet. Hij leefde weer.
Meneer heeft mij ook geholpen… Enkele punten heb ik hieronder genoemd.
- Ik nam uitgebreid de tijd voor deze man… gelukkig kan dit makkelijker binnen DermaTwente.
- Ik benoemde hetgeen ik voelde en zag en verifieerde dit bij meneer.
- Oordeel nooit op basis van. hetgeen je ziet.
- Door jezelf kwetsbaar op te stellen, krijg je zoveel meer waardevolle informatie.